Nung isang araw, nawala yung wallet ng isa kong team mate. Kasama nun ang lahat sa kanya – cash, ID’s, driver’s licence, atms, credit cards, pictures, discount cards, health cards at kung anu ano pa.

Ang wallet daw, parang lovelife. Nawawala nang di mo inaasahan.

Kasi kung alam mo na mawawala yung wallet mo eh di sana iningatan mo. Kung alam mo na nanakawin ng iba, eh di sana hindi mo pinabayaan kahit sandali. At kung alam mo na mawawala na lang basta, ilalagay mo ba dun ang lahat? Yung tipong wala kang ititra sa sarili mo? 

At dahil kasama nun ang lahat sa ‘yo, ang dami mong kailangang asikasuhin. Tatawag sa mga bangko para ipacancel ang credit cards at atms, papagawa ng affidavit of loss para magkaron ng panibagong IDs, at kung anu ano pa. At ang mas masakit, kailangan mong sabihin ng paulit ulit na nawalan ka ng wallet. Kailangan mong idetalye kung pano nangyari. Paulit-ulit mong ikwekwento. Paulit-ulit na ipapaalala sa’yo. At paulit-ulit mong mararamdaman ang sakit ng pagkawala nito. Ang saklap diba? Ikaw na nga yung nawalan, ikaw pa ngayon yung nahihirapan.

Pero kailangan mong gawin yun, para bumalik sa normal ang takbo ng buhay mo. Dahil hindi naman pwedeng habang buhay kang magmukmok dahil nawalan ka ng wallet. Gaano man kaimportante ito sa’yo, kailangan mong ituloy ang buhay mo. Mahirap, matagal at mahabang proseso, at hindi lahat pwedeng maibalik. May mga bagay sa wallet na yun na kahit anong gawin mo ay tuluyan nang nawala…

Katulad ng mga alala-ala na nakakabit sa wallet na yun. Nung una syang naging sa’yo, kung pano sya nagging sa’yo. Nung unang beses na pinagmalaki mo sa mga kaibigan o sa pamilya mo yung bagong wallet mo. Yung pictures na nilagay mo sa wallet na yon.

At ang pinaka-importante, yung wallet mismo. Yung wallet na inalaagan mo, yung wallet na naglalaman ng lahat lahat sa’yo. Yung wallet na dating sa’yo, na ngayon ay hindi mo alam kung nasaan, o kung nakanino. Tapos iwiwish mo na lang na kung nakanino man yun, eh sana pahalagahan nya yun katulad ng pagpapahalaga mo. Dahil baka isang araw, kung kelan natanggap mo na na hindi na yun mababalik kailanman at nakaipon ka na ng pambili ng panibagong wallet, makikita mo yung dati mong wallet na nakakalat lang sa daan. Luma at wala nang pakinabang dun sa may-ari kaya basta na lang iniwan. Hindi man lang itinapon ng maayos sa basurahan.

Almost two months ago, nawalan din ako ng wallet. Kasama dun ang lahat sa akin. LAHAT. Kaya simula nangako ako sa sarili ko na kahit kelan, hindi na ako magwa-wallet. Sana lang wag dumating yung araw na makita ko yung syang nakakalat lang, pinabayaan, hindi pinahalagahan.

©Copyright 2011, Definitely Filipino. All rights reserved. Unless otherwise stated, all articles in this blog are opinions of their respective authors and not necessarily of Definitely Filipino and its staff.